ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่มีโสภณ ซารัมย์ ประธานสภา ทำหน้าที่เป็นประธานการประชุม อิสรา สุนทรวัฒน์ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ลุกหารือว่า สัปดาห์หน้าจะมีการประชุมสมัชชาใหญ่รัฐสภา (AIPA) อาเซียน ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งจะเป็นการประชุมสมาชิกรัฐสภาในประเทศอาเซียน โดยคณะของประเทศไทยที่จะไปร่วมประชุมในครั้งนี้ ทำไมมีสมาชิกจากซีกฝ่ายค้านมาร่วมในคณะด้วย
โสภณ จึงกล่าวว่า มีหนึ่งท่าน ซึ่งในอดีตเราไม่มีการแยกกัน ระหว่างฝ่ายค้านหรือรัฐบาล ในการประชุมต่างประเทศหรือวงต่าง ๆ ก็มีพรรคการเมืองได้ไป แต่ครั้งนี้ที่ไปน้อยเนื่องจากเป็นไปตามมาตรการลดการเดินทางเท่าที่จำเป็น คณะที่ไปครั้งนี้ ก็เป็นคณะเล็ก ๆ ซึ่งตนเองก็เดินทางไปเอง และมีฝ่ายค้านอยู่ด้วย การที่ไปประชุมในครั้งนี้ ต้องทำงานเป็นทีม เราก็ทราบสถานการณ์ความขัดแย้งระหว่าง 2 ประเทศ ระหว่างเรากับประเทศเพื่อนบ้าน ดังนั้น เราจึงคิดว่าการทำงานเป็นทีม โดยเฉพาะการประชุมครั้งนี้ จะได้โต้ตอบให้เกิดประโยชน์ของประเทศให้มากที่สุด
อิสรา โต้ว่า พรรคร่วมฝ่ายค้านที่ได้ไป ไม่มีสัดส่วนของวิปฝ่ายค้านอยู่ดี และในฐานะที่ตนเองเคยเป็นเลขาธิการ AIPA ตนเชื่อว่าคนอย่างตนเองก็จะเป็นประโยชน์ สามารถช่วยท่าน ช่วยคณะ เพราะรู้กฎระเบียบของ AIPA ได้ดี ในฐานะที่ตนเองเคยเป็นเลขาธิการ AIPA มาก่อนเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ตนเองคิดว่าตนเองก็ไม่แพ้ใคร ทำให้โสภณ กล่าวว่า ตนเองก็เห็นด้วยกับความสามารถของท่าน ในคราวหน้าอาจจะต้องเชิญท่าน ส่วนที่บอกว่าไม่มีสมาชิกในวิปฝ่ายค้านนั้น ไม่ใช่ เพราะรายชื่อนี้ส่งมานานแล้ว
ต่อมาภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์ สส.เชียงใหม่ พรรคประชาชน ลุกตั้งคำถามถึงการทำหน้าที่ประธาน ว่า ท่านประธานได้ติดต่อประสานงานกับฝ่ายค้านช่องทางไหน เพราะพรรคประชาชนไม่ทราบในเรื่องนี้เลย ซึ่งปกติเราต้องมีคณะกรรมการบริหารรัฐสภาอาเซียนประจำรัฐสภาไทย แต่ประธานรัฐสภาก็ปล่อยไม่ได้ตั้งคณะกรรมการขึ้นมาดำเนินงานเรื่องนี้ ไม่ให้มีการประชุมร่วมระหว่าง สส. และ สว. เลย
แน่นอนว่า สิทธิ์เป็นของประธาน แต่ผลคือเราไม่มีร่างมติ ในการนำปัญหาของคนไทยปัจจุบันไปยื่นในเวทีรัฐสภาอาเซียน เพื่อขอมติให้เป็นวาระของอาเซียน ซึ่งเดดไลน์ในการยื่นคือวันที่ 7 ตุลาคม ตนเองเชื่อว่าประธานทราบดีอยู่แล้ว แต่ก็ปล่อยให้มีการเลยกำหนดเวลา โดยที่ตอนนี้ประเทศไทยไม่มีข้อเสนออะไรเข้าที่ประชุมนี้ ตนเองกังวลว่า การทำงานในฝ่ายนิติบัญญัติ โดยท่านประธานรัฐสภาอาจทำให้ประเทศไทยเสียโอกาส และทำให้ประชาชนไม่ได้รับผลประโยชน์จากความไม่เป็นกลาง ของท่านประธาน โสภณ จึงโต้ว่า " ท่านก็กล่าวหาผมอีก ว่าผมไม่เป็นกลางเชิญนั่งครับ ผมจะตอบ"
โสภณ ชี้แจ้งว่า ท่านทราบอยู่แก่ใจอยู่แล้ว ว่าจะมีการประชุมร่วมระหว่างวิป สส. กับ สว. และไม่ได้นิ่งนอนใจที่จะประชุม และที่ท่านกล่าวหาว่าถ่วงล่าช้า เพราะว่าท่านไม่ได้ข้อสรุประหว่างวิป 2 ฝ่าย ว่าการประชุมร่วมรัฐสภาจะเป็นวันไหน เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเหตุที่ตนเอง แต่เป็นที่ท่านไปเจรจากัน เราเป็นที่ทราบกันดี ตนเองให้เกียรติสมาชิกทุกคน ไม่เช่นนั้น เราจะประชุมต่อไม่ได้ เมื่อไม่มีการประชุมร่วมรัฐสภา หัวข้อที่เราจะตั้งคณะกรรมการร่วม ก็ยังไม่เกิด ซึ่งเรื่องนี้ก็ตามกันมาตลอด ว่าจะประชุมได้ในวันไหน
ส่วนประเด็นที่บอกว่า จะทำให้เสียประโยชน์ท่านก็คาดการณ์เอาว่าการประชุม คณะที่จะไปไม่มีความรู้ความสามารถพอที่จะปกป้องผลประโยชน์ของประเทศ ก็เป็นการคาดการณ์ของท่านไม่เป็นอะไร ต้องรอดูผลของการประชุมกลับมา ว่าขณะที่ไปจะทำให้ประเทศชาติได้ประโยชน์ รักษาศักดิ์ศรีของประเทศชาติได้หรือไม่ ก็เป็นไปตามนี้
ภัทรพงษ์ จึงกล่าวว่า ตนเองไม่ได้กล่าวหาว่า คณะที่ไปไม่มีความรู้ความสามารถ ไม่ได้ออกมาจากปากของตนเองเลย แต่ที่ถามไป คือปล่อยให้รัฐสภาไทยเสียโอกาสในการยื่นข้อมติที่จะเอาปัญหาประชาชน เข้าไปในเวทีรัฐสภาอาเซียน ทำไมท่านประธานถึงพลาดหรือปล่อยให้มันเลยวันที่ 7 ตุลาคมตนเองไม่ได้เคลือบแคลงความสามารถของสมาชิกที่เดินทางไป แต่เคลือบแคลงการทํางานของประธานสภาที่ต้องเป็นคนยื่นร่างข้อมติให้กับสภาอาเซียน
ทำให้โสภณ ตอบว่า ประเด็นที่ท่านพูดมันย้อนแย้งกัน ท่านจบด้วยคำพูดที่ว่าประธานทำหน้าที่ไม่เป็นกลาง อย่ามาเถียงกันตรงนี้ ก่อนจะชี้แจงในทำนองเดิมว่า เรื่องนี้เกิดจากการหาข้อสรุปในการประชุมร่วมรัฐสภาไม่ได้
จากนั้น พริษฐ์ วัชรสินธุ สส.บัญชีรายชื่อพรรคประชาชน ในฐานะประธานวิปฝ่ายค้าน ลุกขึ้นหารือ แต่โสภณไม่อนุญาต และเดินหน้าเข้าสู่วาระการประชุมต่อ แต่พริษฐ์ ขอใช้สิทธิ์พาดพิงกรณีที่กล่าวถึงวิปฝ่ายค้าน แต่โสภณก็ไม่อนุญาต เนื่องจากการพาดพิงต้องทำให้เกิดความเสียหาย พร้อมกล่าวว่า ท่านจะประท้วงตามระเบียบข้อไหน พริษฐ์ จึงกล่าวว่า ขอใช้สิทธิ์ตามข้อที่ 9 คือ ให้ประธานรักษาความสงบเรียบร้อยในที่ประชุม ตนเองไม่ต้องการมาต่อล้อต่อเถียงกับประธาน แต่ต้องการใช้สิทธิ์พาดพิงที่อาจทำให้เข้าใจผิดได้ ว่าเหตุใดถึงไม่มีการประชุมร่วมของรัฐสภา สภณ จึงกล่าวว่า การพาดพิงคือต้องทำให้เกิดความเสียหาย
ในจังหวะนี้ รักชนก ศรีนอก สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน ลุกขึ้นประท้วง ซึ่งพริษฐ์ ทำมือส่งสัญญาณเบรก แต่รักชนก ก็พูดขึ้นมาว่า ตนเองขอประท้วงประธานข้อที่ 9 ท่านประธานวางตัวไม่เป็นกลาง โสภณ จึงกล่าวว่า ท่านก็กล่าวหาผมอีกแหละ
“การที่เขาประท้วงประธานก็ฟังก่อน ฟังด้วยใจที่มันเป็นกลาง ฟังให้มันจบ มันไม่เดือดร้อน ไม่ได้เสียเวลาสภาอะไรขนาดนั้น ท่านประธาน อย่าแสดงออกให้มันมากจนเกินไป อย่าแสดงออกถึงความเป็นกลางของตัวเองมากจนเกินไป ดิฉันคิดว่า พฤติกรรมของท่านประธาน สังคมเขาตั้งคำถามได้แม้กระทั่งยืนพูดยังไม่ให้ยืนเลย เป็นอะไรนักหนา” รักชนกกล่าวก่อนที่ประธานจะปิดไมค์
แต่รักชนก ยังยืนตะโกนพูดอยู่ ว่า มันมากเกินไปแล้ว โสภณ จึงกล่าวว่า ตนเองก็อยากทราบว่าสังคมตัดสินใคร รักชนก จึงตะโกนขึ้นมาว่า วินิจฉัยด้วย ทำให้โสภณ กล่าวว่า ตนเองวินิจฉัยว่า ท่านไม่มีสิทธิ์ประท้วง รักชนก จึงตะโกนกลับมาว่า สิทธิ์ประท้วงเป็นสิทธิ์ของสมาชิก ท่านมีสิทธิ์อะไรมาไม่ให้ประท้วง
โสภณ ยิ้ม พร้อมกล่าวว่า “คุณอย่ามาก้าวร้าวในสภานี้ คุณทำตัวก้าวร้าว การประชุมของสภานี้ ไม่ใช่ใครจะมาพูดอะไรก็ได้ ท่านทำตัวแบบนี้ ท่านจะคิดว่าตัวเองทำถูก แล้วคนอื่นทำผิดหมด มันไม่ใช่หรอก ท่านก้าวร้าว"
โสภณ จึงชี้แจงพริษฐ์ต่อว่า การพาดพิงต้อง เกิดความเสียหายต่อตัวบุคคล ตนเองจึงบอกว่า ที่ไม่ได้ประชุมร่วมรัฐสภา เป็นเพราะวิปทั้งสองฝ่ายไม่มีข้อสรุปมา จึงไม่เป็นข้อเสียหายต่อพริษฐ์ ไม่เช่นนั้นฝ่ายรัฐบาลก็เสียหายเช่นกัน ดังนั้น ประเด็นที่ท่านบอกว่า ถูกพาดพิงแล้วเสียหาย ตนเองจึงบอกว่าไม่ใช่ ตนก็วินิจฉัยตามนี้ ไม่ใช่ว่าไม่วินิจฉัย ก่อนจะเปิดโอกาสให้พริษฐ์พูดต่อ
พริษฐ์ ระบุว่า ท่านประธานพูดเสมือนว่าวิป 2 ฝ่ายไม่สามารถหาข้อสรุปร่วมกันได้ เรื่องการเปิดประชุมร่วมรัฐสภา ซึ่งตนเองอยากให้ข้อมูลที่ถูกต้องว่า ความจริงแล้ว ยังมีหลายเรื่องที่ค้างอยู่ในวาระการประชุมร่วมรัฐสภา ทั้งเรื่องร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ และพิธีสาร แม้วิปจะยังไม่สามารถบรรจุ หรือตกลงกันได้ แต่ก็มีเหตุให้ประชุมร่วมกันได้
นอกจากนี้ ตนเองเห็นใจท่านประธานว่า การไม่ได้ประชุมร่วมรัฐสภา ทำให้ไม่สามารถตั้งคณะกรรมการได้ แต่ทางออกที่ตนเองอยากเสนอคือ ในการประชุมวิป 2 ฝ่าย ก็ให้มีการหยิบยกเรื่องคณะกรรมการ ขึ้นมาพิจารณาด้วยจะทำให้ข้อครหา คลี่คลายลง
โสภณ จึงสรุปว่า ตนเองสามารถบรรจุวาระได้ แต่ก็จะโดนเรื่องการใช้อำนาจประธานอีก ซึ่งตนเองได้พูดในสภานี้ตลอดว่า การบริหารที่ทำให้เกิดความร่วมมือกัน ต้องปรึกษาหารือกัน เมื่อปรึกษาหารือไม่ได้ ก็ต้องใช้มติ เมื่อใช้มติแล้วใครจะพอใจหรือไม่ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เพราะฉะนั้น เรื่องนี้ตอนยึดถือมาตลอด ในเรื่องการปรึกษาหารือ ถ้าตนเองจะผิดคือเมื่อวิปทั้งสองฝ่ายได้ข้อสรุปแล้ว แล้วส่งมาให้ตนเอง และตนเองไม่ดำเนินการตาม ก็ถือว่าตนเองผิด ก่อนจะเข้าสู่วาระการประชุมต่อไป




